We kregen al verontruste berichtjes: maar we leven nog, zijn niet ten onder gegaan aan de klus-stress . De sleutel van ons huurappartement is begin deze maand ingeleverd, we wonen hier nu 'voor het echie'. Eigenlijk is het meer een soort luxe kamperen: slaapkamer, douche, keuken, en dat is het dan wel. De rest is bijna af (voorraadkast, plintjes, verfje hier en daar) of kost nog een paar zweetdruppeltjes (wc beneden: de muren staan bijna in het gips, woonkamer: nog 1 muur in de leemstuc, nog parket op de vloer, de balken voor de laatste laag in de lak).

Hieronder een indruk in foto's:

De gang op de slapverdieping, de muren al gewit.

Rechts de muur boven de trap, de stucadoor had zo mee kunnen doen aan de circus-week die vorige week in Rotterdam was. Doodeng hoe hij op een trapje balancerend de stuc op de muur uitsmeerde.

Links is Janneke (tante van Jeroen) het kozijn aan het verven, rechts zie je de nog natte stuc in de woonkamer.

En hiermee sluit ik het fotoverslag van vandaag af: de gestucte keukenmuren. Er is nog veel meer gewerkt, door heel veel mensen (Dank dit weekend weer: Wouter, Renske, Esther, oom Paul, Janneke en de lieve buren die ons van alle kanten van lekker eten en fijne hapjes voorzien    ).

Deze week komt het marmoleum: leuk!

Het aftellen tot onze verhuizing is begonnen! Als je in ons huis om je heen kijkt, zou je het niet verwachten, maar eind mei gaan we er toch echt wonen. De laatste twee weken hebben wij met vrienden & familie ontzettend hard gewerkt (dieptepunt: Jeroen om half 2 's nachts thuis: er moest nog iets af voordat de stucadoor de volgende dag zou komen). Wat is de stand van zaken:

Al af:

* er ligt laminaat in de slaapkamer. Beetje jammer dat we er meteen weer stucloper over moesten leggen om het te beschermen, dus het genieten van deze mijlpaal blijft een beetje uit

* de gang op de slaapverdieping is gestuct en bijna droog genoeg om te verven

* de slaapkamer, logeerkamer, studerkamer en gastendouche zijn allemaal geverfd, de muren en de koofjes boven de ramen

* de bibliotheek (zijruimte naast de woonkamer) en een heel stuk van het souterrain zijn ook al gestuct

* de keuken zit in plastic folie, klaar om het plafond te laten stucen

* de Quooker (=kokend waterkraan) is gexefnstalleerd en geeft heel veel kopjes thee.

Bijna af:

* de vloer in het souterrain en de keuken komt in de derde week van mei

* uh… de rest van het huis is eigenlijk ook bijna af. We moesten de plafonds nog maken in het souterrain en boven de woonkamer, de voorraadkast moeten we nog woningscheidend afwerken, de deuren moeten we nog ophangen, en er moet nog heel veel geschilderd. Maar: bijna klaar dus

Nog een paar foto's voor het idee:

Op de linkerfoto is Janneke, tante van Jeroen, druk aan het schilderen. Op de rechterfoto een kunstwerkje van de stucadoor, een stukje plafond bij de trap naar de slaapverdieping met niveauverschillen.

Annemijn-met-hoofddoek schildert het stukje onder de keuken, Jeroen heeft nog steeds plezier in het gipsen.

Tijdens het 'uitbaggeren' van de kruipruimte afgelopen weekend had ik opeens een metalen plaat in mijn gehandschoende handen. Omdat metaal apart moet worden aangeleverd bij het milieupark, wilde ik het apart leggen. Er bleek een afbeelding op te staan; een oud emaille reclamebord. Doekje eroverheen, foto gemaakt en op Marktplaats gezet. Al gauw bleek mijn mailbox te klein en kreeg ik waanzinnig veel mails met vragen, biedingen en telefoonnummers.

Uiteindelijk is het bord vanavond opgehaald door een heel blije verzamelaar, en hebben wij  geld om de achterwand te kopen voor de keuken. Daar waren we al langer naar aan het kijken.

We hebben na de vondst nog even overlegd of we het bord niet zelf wilden ophangen. Als aandenken aan het gezwoeg hebben we uiteindelijk een heel klein flesje uit de kruipruimte bewaard en er bloemetjes in gezet.

Dit is dus een leuk voordeel van een oud klushuis kopen met een volle kruipruimte

Het leuke van onze nieuwe buurt is de betrokkenheid van onze buurtbewoners. Onze schuin-achterburen  hebben een poosje geleden het initiatief genomen tot een buurtbewonersbijeenkomst. Met een klein clubje enthousiaste mensen hebben we mooie plannen gemaakt en er is ook al wat gerealiseerd. Onze buren zijn niet alleen betrokken bij de eigen buurt, onze nog-schuinere-achterbuurman doet mee aan de Alpe d'HuZes (6 maal per fiets omhoog). Als iemand dit goede doel (kankerbestrijding) wil steunen kan dat hier.

Met het zonnetje wordt alles leuk, zelfs drie lagen latex op het plafond aanbrengen. Ik ben wit, maar het plafond is gelukkig witter!

Dit weekend hadden we er een extra dag bijgesnoept, drie dagen klusplezier schiet aanzienlijk meer op dan twee. Hiernaast een fotootje van onze keuken. De kookplaat zit er in en is al aangesloten, de plaat moet alleen nog maar worden afgekit. Aan het eind van de dag hing de afzuigkap er ook boven, dus in principe kunnen we er nu koken

Aan de rechterkant staat het begin van de kast, waarin onze koelkast, oven, koffiecenter en vaatwasser komen. Het is nog een heel gepuzzel om het allemaal in orde te krijgen ("huh, de koelkast zat toch rechts, ik heb nu links een aansluiting voor de vaatwasser gemaakt…"). We moeten even wat deurtjes omhangen en dan komt de koelkast dus aan de rechterkant. Ook steekt de kast iets voor het keukenblad uit, omdat de aansluitingen er nog achter moeten passen. Ach, als je denkt dat het zo hoort, valt het niet op.

 Hierboven zie je Jeroen aan het 'knuffelen' met onze afzuigkap. Het liep toch niet helemaal soepel, dus buurman Gerard hielp even een handje. 

Ondertussen was ik boven aan het witten. Tijdens de verbouwing verheugde ik me ernorm op het schilderwerk, maar geef mij nu maar een badkamermuurtje. Witte latex op een wit plafond is moeilijk te zien, sommige stukjes heb ik volgens mij wel zes keer gehad. Na laag 1 bleek het nog vlekkerig, na laag twee ook, na laag drie (zie hiernaast) was het supermooi. De emmer latex die ik voor drie kamer had bedoeld, was na het kleinste kamertje (de logeerkamer) wel al op… 

Op zaterdag hadden we nog een kruipruim-opruim-actie. Er is weer een volle kar naar de milieustraat gegaan. Vorige week hebben vriendin Lotte en vriend Martijn ons geholpen de blubber en bagger van 90 jaar kruipruimte-misbruik op te ruimen, maar zelfs na dit weekend is er nog een hele lading over. Op de foto zie je dat je nu wel een heel eind de ruimte in kunt kijken, eerder werd je zicht geblokkeerd door een fikse stapel bakstenen en meer.

Willem en Jeroen zijn begonnen met het kitten van de natte ruimtes. Het ziet er heel professioneel uit. Als je op de foto klikt, kun je zelf oordelen. Het kost nogal wat moeite, dus ze zijn geloof ik niet in te huren voor andere klussen.

Het enige dat niet verzacht wordt door het lente-zonnetje is het gedoe om de rekening van de tegelzetter. Hij weet niets meer van vorige afspraken en we moeten zo opdraaien voor zijn fouten. We hopen dat het zonnetje een positieve invloed heeft op het geheugen van de beste meneer Bloom en dat hij factureert zoals afgesproken. We houden jullie op de hoogte!

Het zonnetje schijnt en ons klushuis is meteen tien keer leuker! Vandaag kwam een meneer de maten van onze begane grond opmeten voor een offerte voor marmoleum. Hij was erg enthousiast en zag de opdracht helemaal zitten. Volgende week komt er nog een bedrijf langs en dan kunnen we kiezen en gaan plannen.In de keuken komt deze kleur, in het gehele souterrain (behalve de wc) een iets lichtere variant.

Afgelopen weekend waren de neven en nichten van Annemijn present en hard aan het werk. Jeroens vader Willem werkt ook flink door, door al deze hulp gaan we uiteindelijk eind mei verhuizen. Eind april was net wat te krap.

We hebben ook een offerte binnen gekregen voor de bamboevloer in onze woonkamer. Met de legkosten erbij was het toch even slikken. We hebben nu een bedrijf in Belgixeb gevonden met een speciaal soort bamboe, bambosiet. Dat is zeer stevig, goed geschikt voor vloerverwarming en zelf te leggen. We gaan er binnenkort eens naar hun 'toonzaal' om het in het echt te zien.

De rekening van de tegelzetter is ook binnen, met rekenfout en al. Grrr, we blijven maar aan het regelen met ze. Leo Bloom is een prima vakman, maar op de een of andere manier mislukken er wel steeds dingen. Tegelranden die kartelen, een ronde tegel die centimers naast de douchebak uitkomt, tegels die er niet recht inliggen, dat soort werk. Gelukkig is alles nu netjes hersteld, nu alleen nog een correcte rekening en we gaan lachend verder.

Ik ben blij dat we zo veel zelf kunnen doen in het huis, want al die vakmannen geven wel veel kopzorgen voor hun geld

Ook blij dat het zonnetje schijnt, daar wordt zelfs de boekhouding van ons bouwdepot leuk van!

Afgelopen weekend is er voor het eerst geschilderd in ons huis! Het is alleen nog maar grondverf, en op een plek die je later niet meer echt zult zien,maar toch. Het is wederom een fikse mijlpaal. Zaterdag heeft Marjolein geholpen met het kwasten.

Zondag kwamen er twee toekomstige klussers om te leren van onze fouten Zij hebben bijna een klushuis bij het centrum van Rotterdam gekocht. Superleuk, maar ook super veel werk. Op hun blog kun je lezen wat ze van het bezoek aan onze straat vonden.

Dan nog een berichtje voor onze bezoekers: vanaf nu is het betaald parkeren bij ons in de straat. De bezoekerspas is nog niet binnen, maar het blijkt maar weer dat het voordelen heeft om niet in het centrum te wonen. De parkeervergunning kost ons namelijk 5 euro per maand.

Wij gaan ondanks griep/fikse verkoudheid proberen om eind april te verhuizen, we houden jullie op de hoogte!

De aanhangwagen met daarop de mengmachine.

 Het zand wordt geleverd.

 Lukas (onze zand-cement-man) vlakt het uit met de waterpas.

Lukas is beneden hard aan het werk, Jeroen en Connie zijn via de ladder naar de woonverdieping geklommen.

Op vrijdag zat de hele zandcement vloer erin, zaterdagavond moet hij nog een keer gesproeid en dan eind komende week bedekt met stucloper. Op die manier krijgen we een mooie vloer, waarin het water niet te snel verdampt om goed uit te kunnen harden.

In september 2009 zeiden mijn vriend Jeroen en ik (Annemijn) x91jax92 tegen vier muren en een dak. Eind april 2010 kregen we de sleutel en sindsdien zijn we elke vrije minuut met ons klushuis bezig. Is het niet fysiek, dan wel in gedachten. In de trant van: x93Oja, we moeten ook nog douchekranen bestellen,x94 en dit dan bij voorkeur om 3 uur x91s nachts. Ons droompandje staat in een wijk in Rotterdam die niet bekend staat om de gezellige parkjes, maar we zien het nog steeds zitten. Wij maken deel uit van een project van de gemeente om de wijk weer op te peppen, het klushuizen-project Rotterdamse klushuizen. We moeten ons aan regeltjes houden met betrekking tot de verbouwing, maar krijgen er ook wat voor terug. De hulp van een architect bijvoorbeeld.

Op dit blog staat zo nu en dan een verslag van onze sucessen en missers. Handig voor ver-weg-wonende vrienden & familie.